اشعار انتظار فرج

من به عشقت اسیر می میرم

پیش پایت حقیر می میرم

چون نهالم اگر نباری تو

به خدا در کویر می میرم

مهر تو روشنی به دل بخشید

گر که روشن ضمیر می میرم

چون که مسکین آستان توام

وقت مُردن امیر می میرم

دوست دارم که با تو باشم من

گر جوان یا که پیر می میرم

از رهت پا نمی کشم هرگز

تا که در این مسیر می میرم

بس که شرمنده ام ز افعالم

پیش تو سر بزیر می میرم

دم مُردن اگر تو را بینم

چقدر دلپذیر می میرم

لحظه ای بعد دیدن رویت

گر بمیرم چه دیر می میرم

به ولای تو می خورم سوگند

گر بگوئی بمیر می میرم

در ره عشق تو «وفائی» گفت

من به عشقت اسیرمی میرم

قلوب مومنین در انتظار یار...