رجبعلي خيّاط

شيخ رجبعلي خيّاط، آن عارف بزرگ ،هم احاطه به عالم برزخ داشت ،هم سيطره به عالم قيامت داشت .غوغا بود،يك انسان استثنائي.اگرنگويم دراين عصربي نظيربود،دست كم كم نظيربود.به شيخ رجبعلي گفتند:شيخ رجبعلي !چه شدكه چشم هاي برزخي توبازشد؟چه شدرابطه باامام زمان (ع)پيداكردي ؟چه شدبه مقام فنارسيدي ؟دوفرشته برتونازل شدندودرس فنارابه توآموختند؛به توگفتند:رجبعلي !ازخودمگوي،رجبعلي !ازخداجزخداهيچ مخواه. فرمود:من جوان بودم ،حدود23سال سن داشتم .يكي ازدختران اقوام شيفتهْ ماشد.درخانه خلوتي قرارگرفتيم ،محيط گناه آماده بود.تقاضاي گناه كرد.هيچ منعي براي انجام گناه وجودنداشت يك مرتبه به خودآمدم ،روبه آسمان كردم وگفتم :خدايامن اين گناه رانمي كنم آن هم نه به خاطربهشت ،يا ترس ازجهنم ،به خاطرتووبه عشق تومن اين گناه راانجام نمي دهم .خداياتوهم بيا زيربغل مرابگير.ازاطاق بيرون آمدم ،ديدم چشم هايم كارمي كند،مردم راباقيافه هاي باطني وحقيقي كه دارندميبينم .

برگرفته ازكتاب ارتباط معنوي باحضرت مهدي (عج)

قلوب مومنین در انتظار یار...